در گذشته به این دلیل که سلاحی قوی نداشته اند مجبور بودند برای شکار کردن کار های سختی انجام دهند:به بالای درخت می رفتند و درون لوله ای چیزی زهر آلود می گذاشتند.سپس در لوله فوت(تف) می کردند تا چیز زهر آلود به سمت شکار پرتاب شود و به همین شوند(دلیل) نیز این ابزار را تفک نامیدند.چیزی که به زهر آلوده شده بود با صدای فش از آن بیرون می پرید.برای همین هم آن را فشک خواندند.ولی با گذشت زمان برای سختی واگویه ی(تلفظ)این دو واژه یک نویسه(حرف) نون را به آن افزودند.همانند "اسالوای" که به "اسالوانی" دگرگونی یافته است و یا مانند tobaco در انگلیسی که ما در فارسی آن را تنباکو می گوییم.